4

Piątek 8 października, godz. 19:00; Kościół NMP in Summo na Ostrowie Tumskim w Poznaniu

Jacob Heringman (USA / Wielka Brytania) – lutnia

Josquin des Pres był pierwszą muzyczną gwiazdą w historii. To znaczy: nikt przed nim nie był za życia popularny, i to szalenie popularny, w całej Europie. Wywindował poziom kompozycji na niespotykany dotąd poziom, jego dzieła zaczęto drukować na potęgę, kiedy tylko wynaleziono sposób na drukowanie nut w 1501 roku; jego utwory znano wszędzie. Ba: czasami nawet podpisywano jego nazwiskiem cudze kompozycje, wiedząc, że to najlepszy sposób na zwiększenie ich popularności. Baldassare Castiglione w swoim „Dworzaninie” wspomina, że wiele kobiet wręcz nie chciało słuchać utworów, których nie napisał Josquin. W XVI wieku powstało wiele intawolacji utworów Josquina, czyli aranżacji jego utworów na lutnię. Wielogłosowe kompozycje wokalne redukowano do wykonania na jednym instrumencie. Intawolacje są bodaj najtrudniejszym i specyficznym repertuarem na lutnię. Jacob Heringman był pierwszym współczesnym lutnistą, który odważył się nagrać płytę zawierającą same intawolacje. Jego płyta z muzyką Josquina powstała 20 lat temu, a w zeszłym roku, po wieloletniej pracy, Heringman nagrał i wydał jej drugą część: Inviolata to program zawierający intawolacje utworów Josquina o tematyce maryjnej. Na płycie ukazały się opracowania historyczne, oraz jego własne aranżacje. Podczas Katharsis repertuar ten zabrzmi w Polsce po raz pierwszy.

Jacob Heringman – lutnista, improwizator, aranżer, pedagog. Z pochodzenia Amerykanin, mieszka w North Yorkshire w Anglii. Po studiach na lutni u Jakoba Lindberga w Londynie, od 1989 roku koncertował i nagrywał jako lutnista i realizator basso continuo przede wszystkim z brytyjskimi zespołami: The Lute Group, The Dowland Consort, The Rose Consort of Viols, Musica Antiqua of London, The New London Consort, Musicians of the Globe. Następnie, 25 lat temu, podjął decyzję o skoncentrowaniu się na repertuarze przedbarokowym, i co za tym idzie – zaprzestaniu grania basso continuo. Wykonywał pieśni lutniowe ze śpiewakami: Heleną Ek, Catherine King, Johnem Potterem, Clare Wilkinson, Emmą Kirkby, Michaelem Chance i Barbarą Bonney; repertuar zespołowy praktykował z The Rose Consort of Viols, Musica Antiqua of London, Alternative History, The Dowland Project, z lutnistami Arielem Abramovichem, Davidem Millerem, Elizabeth Kenny, oraz z grającym na lutni arabskiej śp. Adelem Salamehem. Za najważniejszy swój projekt uważa Pellingmans’ Saraband, w którym gra w duecie ze swoją żoną, gambistką Susanną Pell. Nagrał wiele solowych albumów, w tym pierwszą w historii płytę poświęconą wyłącznie intawolacjom lutniowym, czyli polifonicznym utworom wokalnym przełożonym na lutnię. W zeszłym roku, po 20 latach od pierwszej płyty z intawolacjami ukazała się kontynuacja tego innowatorskiego projektu: album Inviolata. Jacob Heringamn występuje jako solista, ale jest też nauczycielem lutni oraz instruktorem techniki Alexandra. Improwizuje oraz aranżuje na lutnię repertaury zupełnie niekojarzące się z tym instrumentem (muzykę rockową, XIX-wieczną); kompozytorzy piszą też nową muzykę specjalnie dla niego i jego zespołów. Bierze udział w nagraniach muzyki filmowej, zagrał m. in. u Johna Williamsa w trzeciej części Harry’ego Pottera czy u Howarda Shore’ w Hobbicie. Jego pasją jest fotografia. Od 2007 roku zdecydował się nie latać samolotami w celach zawodowych. Na koncerty jeździ jedynie pociągami: z tego powodu przestał grać w Ameryce, a na koncerty które zdecyduje się zagrać jeździ czasami nawet trzy dni w jedną stronę, więc każda możliwość wysłuchania jego grania na lutni z dala od Anglii jest dużym przywilejem. On sam dzięki temu trybowi przeżywa podróże w pełni, ogląda świat w czasie rzeczywistym oraz zyskuje czas na aranżację i robienie zdjęć